Most Đurđevića Tara

Most Đurđevića Tara je kultni betonski lučni most koji prelazi kanjon rijeke Tare i jedan je od najfotografisanijih objekata u Crnoj Gori [10][11].

Gradnja i projektovanje: - Projektovao: Inženjer Mijat Trojanović - Građen: 1937–1940 u Kraljevini Jugoslaviji - Konstruktor: Preduzeće Andonović iz Beograda; Glavni inženjer Isaac Rousseau - Dužina: 365 metara (1198 stopa) - Visina iznad rijeke: 172 metra (564 stope) - Svodovi: Pet lukova; Najduži raspon 116 metara (381 stopa) - U vrijeme završetka, to je bio najveći betonski pokretni most sa lukom u Evropi

Istorija Drugog svetskog rata: 1942. godine, italijanske snage su zauzele most tokom ofanzive. Jugoslovenski partizani, uz pomoć mostarskog inženjera Lazara Jaukovića, minirali su jugozapadni most kako bi zaustavili napredovanje Italije preko kanjona Tare. Kada je Jauković kasnije zarobljen, Italijani su ga pogubili na mostu. Ostao je upamćen kao narodni heroj. Most je obnovljen 1946. [10][11].

Most je danas važno turističko stajalište i polazna tačka za dvije žičare preko kanjona (pogledajte odjeljak Aktivnosti).

Bobotov Kuk (2,523 metra)

Bobotov kuk je najviši vrh Nacionalnog parka Durmitor i najviši vrh koji se nalazi u potpunosti unutar granica Crne Gore. To je dramatičan greben bijelog krečnjaka u središtu masiva Durmitora, dijela širih Dinarskih Alpa [12][13].

Detalji o planini: - Teškoća: Umjerena do izazovna; pogodno za iskusne, samouvjerene planinare - Trajanje: 5-6 sati od Sedla Pasa (najpopularnija ruta); duže od Crnog jezera - Rute: Četiri označene staze – od Sedla, Dobrog Dola, Škrke i Crnog jezera - Sigurnost: Čelične sajle postavljene na najizloženijim dijelovima; preporuke za ranojutarnje polaske kako bi se izbjegla popodnevna grmljavina - Sezona: od juna do septembra (uslovi bez snijega)

Geografska napomena: Iako je Bobotov kuk zvanično crnogorski vrh sa 2.523 m, tri vrha u Prokletijama (Prokletije) na albanskoj granici su neznatno viša - Zla Kolata (2.535 m), Dobra Kolata (2.528 m) i Rosni Vrh su na granici 5, ali su Rosni24 pe. ne u potpunosti unutar Crne Gore [12][13].

Ledena pećina

Ledena pećina je prirodna pećina u Nacionalnom parku Durmitor na nadmorskoj visini od 2.164 metara. To je jedna od najvećih ledenih pećina na Balkanu i UNESCO-ova značajna karakteristika parka sa izuzetnom svjetskom vrijednošću [1][14].

Ključne činjenice: - Glavna komora: 40 metara dugačka i 20 metara široka - Formacija: Tokom vekova, voda je prodirala kroz krečnjačku podlogu i smrzla se, stvarajući mrežu ledenih tunela i komora - Ledena izdržljivost ostaje čak i tokom ljetnih mjeseci: izdržljivost leda: Prilaz planini: 5,3 km od Crnog jezera ili 7,9 km od centra Žabljaka (u jednom smislu); 3–4 sata u oba smjera - Najbolja sezona: od juna do septembra - Teškoća: umjerena do izazovna

Kanjon Pive i Pivsko jezero

Smješten na jugozapadu Žabljaka u blizini naselja Plužine, kanjon Pive i njegove jezerske akumulacije sve su popularnije destinacije za jednodnevne izlete [15].

Aktivnosti: - Kajakaštvo i kupanje u smaragdno-plavim vodama jezera - Pecanje (pastrmka i sazat su uobičajeni) - Najduža žičara u Crnoj Gori: 1.400 metara iznad Pivskog jezera brzinom do 65 km/h - Penjanje Via ferratom - Krstarenja i čamcem do Višića Manastir

3. Kultura i događaji

Planinska kultura

Žabljačka kultura vuče korijene iz planinske pastirske tradicije durmitorskog kraja. Mnoga okolna sela su dom katuna – sezonskih pastirskih naselja koja se koriste tokom ljetnih mjeseci ispaše. Poseta katunu je kao korak unazad i nudi duboko razumevanje crnogorskog planinskog nasleđa [19].

Žestoka nezavisnost regiona je kulturna karakteristika koja definiše. Planinske zajednice su zadržale svoju autonomiju kroz vijekove osmanske prisutnosti, a partizanski otpor tokom Drugog svjetskog rata je izvor trajnog lokalnog ponosa [3][6].

Tradicionalna planinska kuhinja

Kuhinja sjeverne Crne Gore je bogata planinska hrana, sa akcentom na meso, mliječne proizvode i korjenasto povrće – upečatljiv kontrast mediteranskim aromama primorja [19].

Specijalizirana jela: - Kačamak: Najpoznatije crnogorsko planinsko jelo - bogata, fina mješavina kukuruznog brašna, krompira i sira (često kajmaka, kremastog mliječnog proizvoda). Smatra se da je kačamak izmišljen ubrzo nakon što je vladika Petar I Petrović Njegoš 1786. godine uveo krompir u Crnu Goru. Istorijski, bio je čest obrok za pastire i zemljoradnike, pripreman u velikim zajedničkim loncima, što ga je činilo društvenom i društvenom hranom [19]. - Cicvara: Slani pire od kukuruza obogaćen puterom i sirom - Jagnje pod sačom: Jagnjad i krompir polako kuvani pod metalnim ili keramičkim zvonom (vrećicom) prekriveni užarenim ugljevljem - tradicionalna metoda kojom se dobija izuzetno mekano meso - Priganice sa marmeladom, često servirane sa komadima dola hode ili marmela Lokalni sirevi: Uzgajani planinski sirevi od planinskih mljekara