Sv. Neđelja i Katić Petrovački pejzaž karakterišu dva idilična ostrva, zapravo dvije veće hridine. Ispred Petrovca lijevo gledano sa obale nalazi se ostrvo Katić, a desno od njega je Sv. Neđelja, na kojem je pozicionirana istoimena crkva na samoj hridi. Prema predanjima, crkvu Sv. Neđelje su sagradili pomorci u čast Sv. Bogorodice, zaštitnice pomoraca.

Prema drugom vjerovanju, Grčki moreplovac, koji se poslije brodoloma spasio na ovom ostrvu, je podigao ovu crkvicu. Crkva Sv. Neđelje je karakteristične rustične, jednostavne arhitektonske konstrukcije i predstavlja simbol Petrovca i ovog dijela zaliva.

Crvena komuna Kulturni centar "Crvena komuna" dobila je ime po sjećanju na pobjedu komunista na lokalnim izborima, 1919. Spomen dom je smješten na samom šetalistu, između kamenih kuća i palata. U sklopu ustanove postoji Muzej revolucije u kome je izložena arhivska građa: dokumenti, fotografije, prepiske i štampa iz perioda formiranja prve komunističke opštine na Jadranu, osnovane 1920. godine.

Petrovačka Crvena komuna, svojim bogatim sadržajima: bioskop, muzej, dvije galerije, biblioteka i dramskim, likovnim i muzičkim programom, obogaćuje duhovnost i kontinuirano radi na organizovanju kreativnih potencijala. Centar "Crvena komuna" je institucija od izuzetnog značaja za kulturu, a njen galerijski prostor se koristi za prezentaciju klasičnih umjetničkih disciplina: slikarstvo, skulptura, grafika, kao i novih umjetničkih medija: instalacije, perfomansi, hepeninzi i video radovi.

Manastir Reževići Na nadomaku Petrovca, uzvišen i između zelenila, mediteranskog rastinja i maslinjaka, sa pogledom na otvoreno more i hridi, smješten je manastir Reževići. Nekada je na ovom području zabilježeno postojanje paganskih hramova i antičkog groblja Grčkih i Rimskih porodica. Prema predanju, manastir je dobio ime po riječi koja izvire u njegovoj blizini, ali postoji mogućnost da je ime nastalo i po teritoriji starog paštrovačkog plemena Reževići, na kojem se nalazi. Ovaj srednjovjekovni manastir u svom sastavu ima tri manje crkve. Istoriske činjenice ukazuju da je Srpski kralj Stefan Prvovjenčani boravio u Reževićima i da je 1220. godine sagradio crkvu Uspenija presvete Bogorodice.

Crkva arhidjakona Stefana je 1351.godine podignuta u Reževićima i tom prilikom car Dusan je Paštrovicima podario svoj čuveni Zakonik. Manastir Reževići je bio mjesto gdje su se sastajali i zasjedali članovi Paštrovačkog plemena i donosili važne odluke ili birali vođu. U crkvama, Uspenije presvete Bogorodice i Svetog Arhiđakona Stefana, su sačuvane freske iz početka XVII vijeka i ostaci slojeva iz XIII vijeka, od kojih izdvajamo: ikonu Presvete Bogorodice iz 1693. godine, Četvorojevanđelje iz 1835. godine, veliki litijski krst iz 1850. i Darohranilnica iz polovine XIX vijeka, koje su od izuzetne likovne i kulturno-istorijske vrijednosti.

Treća crkva u sastavu manastira Reževići je Crkva Svete Trojice, koja je ujedno i najočuvaniji objekat. Crkva je podignuta 1770. godine i u obliku je krsta sa apsidom oltara i desnom četvrtastom apsidom za pijevnicu, građevinski se nalazi u sastavu crkve Uspenija presvete Bogorodice. Četvrtasti zvonik visok 20 metara krasi crkvu, a sačuvan je i novi ikonostas sa ikonama. Manastirski kompleks Reževići je zakonski zaštićen i nalazi se na spisku kulturno-istorijskih spomenika Crne Gore.

Istorijska lokacija Kasnoantički mozaik U Petrovcu, u maslinjaku Marka Gregovića, 1902. godine je otkriven odlomak očuvanog mozaičkog poda, a u blizini mozaika pronađen je i grob sa antičkim novcem i vazom od zelenog stakla. Međutim, novac ni vaza nisu sačuvani. Ostaci arhitekture sa mozaikom su sasvim skromni, predstavljena je jedna pravougaona prostorija. Prema kazivanju M. Gregovica na sjevernom zidu su postojali ostaci fresaka, koji nisu očuvani. Centralni motivi Petrovački, geometrijsko-vegetabilnog mozaika, izrađeni su na bijeloj pozadini i na njemu preovladava dekorativan i kitnjast rad, kako u crtezu tako i u koloritu. Krstasta rozeta je glavni motiv koji dominira, dok se središnji dio sastoji od četiri koncentrična kruga. Fragment sa figurom trojne ribe je od velike važnosti za datiranje ovog mozaika, jer mnogi smatraju da on predstavlja simbol ranog hrišćanstva. Oba mozaika potiču iz istog vremenskog perioda i u sklopu su iste arhitektonske cjeline, pa bi se moglo predpostaviti da su zidovi i mozaici na Mirištima ostaci jedne rimske kasnoantičke ( villae rusticae ), ali bez tragova o postojanju većeg naselja.