Kolašin je jedno od turističkih zimskih brend-imena Crne Gore! Dokaz je kako na malom geografskom prostoru mogu da postoje dvije oprečne klime, mediteranska duž obale, i planinska. Kolašinska, između ostalih. U odnosu na Podgoricu (v. to, Crna Gora), Kolašin se nalazi na svega sat vremena vožnje. Za tih sat vremena prevali se nevjerovatna visinska razlika. Kolašin je smješten na visini od čak 965 m, i stoga ima niže temperature tokom cijele godine. Mnogi gosti iz Srbije ovdje dolaze željeznicom, i izlaze na stanici koja se nalazi duž transferzalne trase Beograd – Bar.

Niže ljetnje temperature (do +25°C) gode svima, naročito bjeguncima s vrele obale, i onima koji uživanje ne pronalaze u gužvi. Zimske temperature pak, i do -25°C, obećavaju ono bez čega nema pravog zimovanja: snijeg! Okružen šumom i njenim intenzivnim aromatom, Kolašin se nalazi na planinskom platou, između pravih kamenih grdosija – Bjelasice i Sinjajevine. I jedna i druga planina u svom imenu imaju nešto od bijelog zimskog sezonskog ugođaja.

U vremenu globalnog otopljavanja, to valja imati na umu. Ovdje, naprosto, ima snijega. Najčistija rijeka Evrope, Tara (zvana Suzom Evrope!) vodotokom nastavlja ka sjeveru, prema Pljevljima i Šćepan polju. Na mjestu gdje se uliva u Pivu, napravila je čudesan kanjon kojim znaju da splavare ekstremni sportisti.

Uzmu li se sve geografske i ekološke prednosti Kolašina u obzir, pravo je čudo što grad nije veće turističko čudo u odnosu na čudo koje predstavlja! Sigurno je ovo: Kolašin ima najviše potencijala da postane glavna vikend-destinacija za posjetioce iz lokalnih urbanih sredina. U špicu zimske sezone, Kolašin je pravi ekološki raritet, slikan neugaženim snijegom, vodotokovima po čijim obalama hoće da se zapati led, te mirisnim četinarskim smolama.

Nije potrebno apostrofirati kako se zimi, u zagrijanim hotelima, apartmanima i rent-a-objektima, energija obnavlja konzumiranjem ekološke hrane, nadaleko čuvenom kolašinskom krtolom (krompir), organskim mliječnim i mesnim prerađevinama, te lokalnim specijalitetima čiji su recepti svjedoci povijesti.

Današnji Kolašin (planinska Crna Gora), baštini tradiciju Grada koga su osnovali Turci u 18. v. kao vojnu odbrambenu poštu od uskoka s Brda (Crna Gora) i iz Hercegovine. Ostaci nekadašnje tvrđave i danas su vidljivi.

Rezimira li se, povijest Kolašina prati konstantne borbe crnogorskih hrišćana protiv muslimana. Budući da su većina žitelja bili poturčeni pripadnici upravo plemena protiv kojih su se borili, bitke su bile nemilosrdne iliti po svemu epske, što će docnije poslužiti pjesnicima s obiju strana da stihovima slave svoje junake.

Crnogorci oslobađaju grad godine 1878. Tokom samo Drugog svjetskog rata ovdje se vlast smjenjuje i do 20 puta za kratko vrijeme: crnogorsko-partizanska, italijanska, njemačka, kvislinška... Od tih se vremena samo glavni gradski trg, s nekoliko ulica oko njega, promijenio u arhitektonskom smislu. Na sreću, i priroda je ostala kao da je iz 19. vijeka, po čemu je dolazak u Kolašin – povratak prirodi kakvu su pred sobom 365 dana u godini nadgledali rodonačelni preci.

Kolašin je, well, i dalje mali planinski grad. Njegov spori puls ubrza samo sezonska lavina: bučno bude u kafeterijama kada se do centra spuste planinari i skijaši, ljudi na odmoru, jednodnevni znatiželjnici na proputovanju, ili vikend-posjetitelji.

Glavni gradski trg, Trg Boraca, tada živne. Oivičen je nekolikim jednospratnim kućama tipične planinske arhitekture, s dominantnim spomenikom Palim borcima u II svjetskom ratu. U neposrednoj blizini nalazi se sjedište uprave Nacionalnog parka Biogradska gora (v. to, 14 km od Kolašina prema Mojkovcu, v. to.), i Gradski muzej sa skromnom postavkom etnografskih eksponata. Valja obići crkvu podignutu poslije oslobođenja iz 1878.

Kolašinsku atrakciju svakako predstavlja privatna botanička bašta „Dilovine“, vlasnika Danijela Vinceka, planinara, koautora neprikosnovenog vodiča kroz sve crnogorske planine (knjiga „Planine Crne Gore“ nalazi se u javnoj prodaji), i autora knjige „Mali planinarsko-alpinistički pojmovnik“. Vincek je osvojio vrhove svih crnogorskih planina, i ženska srca! To stoga što do nedostupnih vrhova nikad nije dolazio sam.

To je uvijek činio s tragično preminulom suprugom Verom, i postao najpoznatiji romantik među ovdašnjim planinarima, i napoznatiji planinar među romanticima! Danijel Vincek zasadio je u svojoj atraktivnoj botaničkoj bašti sve najautentičnije biljne primjerke s područja planinske Crne Gore. Botanički vrh obavezna je stanica svih znatiželjnika, planinara, ekologa i ljubitelja prirode.

Izletišta: Park prirode Biogradska gora (Biogradsko jezero je na nadmorskoj visini od čak 1094 m); Pešića jezero, veliko i malo; Šiška jezera, veliko i malo, i Ursulovačko jezero.